4 april 2017

HOU VAN MIJ. Van hoeveel kinderen kun je houden?

Op 18 mei staat tijdens Verus 2017 het thema 'Van hoeveel kinderen kun je houden?' centraal.

Ongeveer 25 jaar geleden stelde ik deze vraag ook aan Stijntje Meier. We zaten samen aan een bak koffie. Ik was meester en mijn vrouw verwachtte ons tweede kindje. En tegen Stijntje zei ik: 'Stijntje, kan ik van ons volgende kindje wel net zo veel houden als van ons eerste kindje?' Stijntje sprak de magische woorden: 'Geurt, maak je niet druk. Zodra je dat nieuwe kindje in je armen neemt, opent er gewoon een extra luikje met liefde in je hart.'

En zo is het precies.

Met kinderen in de klas is het niet veel anders. Natuurlijk houdt elke juf of meester van haar of zijn eigen kinderen het meest. Maar met elke nieuwe groep kinderen bouw je een band op en dat begint met liefhebben. Je bent gek op die kinderen en wilt ze helpen hun kansen te benutten, zodat ze mogen uitgroeien tot gelukkige burgers.
En in elk hart van elke meester of juf openen zich dan nieuwe luikjes waar liefde voor kinderen uitkomt. Ik wens alle meester en juffen heel veel luikjes toe.

Weet je wat zo gek is? Ik besef me nu pas dat ik - als meester - me deze vraag 'van hoeveel kinderen kun je houden?' nooit gesteld heb. Het is gewoon logisch voor me dat ik van elk kind houd, anders was ik denk ik nooit meester geworden en werkte ik niet al zo lang met plezier in het onderwijs.


Ik stel voor dat we het liedje 'Ik heb een tuintje in mijn hart' veranderen in 'Ik heb een luikje in mijn hart' voor alle kinderen en dat allemaal door een 'bak koffie van 25 jaar oud' met Stijntje.

Geurt Morren
voorzitter college van bestuur

24 maart 2017

Geluk is kwetsbaar, geluk is kostbaar!


We kijken terug op een inspirerende studiedag, waarbij we stil stonden bij het geluk van onze medewerkers. Want ik geloof dat als leerkrachten goed in hun vel zitten, dit afstraalt op de kinderen. We stonden stil bij het ‘Why?’ Waarom ben je werkzaam bij een onderwijsorganisatie? Waar haal jij je voldoening, jouw geluk vandaan, zowel binnen als buiten je werk? Wat is er voor nodig dat jij het liefst iedere dag stralend in je werk staat? Zodat je tot een zegen voor kinderen mag zijn. Dat je iets mag uitstralen van jouw geluk, wat jou bezielt naar kinderen toe. Daar gaat het om!

Er lijkt de laatste tijd meer aandacht te komen voor geluk. Maandag 20 maart was de international day of happiness. Dinsdag 21 maart stond in ADF een artikel over een onderzoek naar geluk in Nederland. Dit onderzoek laat zien dat 80% van de Nederlanders zich gelukkig voelen. Dat geluk vooral ontstaat iets goeds doen voor anderen, een momentje voor jezelf en voldoening halen uit je werk. In de afgelopen periode hebben onderzoek laten doen naar de tevredenheid onder medewerkers, kinderen en ouders. Op alle drie terreinen scoren we als VCO hoger dan de benchmark. We mogen dus ook zeggen, dat ondanks dat er natuurlijk ook aandachtspunten zijn, we het met elkaar eigenlijk best goed doen. Een compliment voor al onze medewerkers.

Tijdens onze studiedag nam Mirjam Spitholt, docent Gelukskunde en geluksentertainer, ons mee door de dag en sprak over het thema: Jij maakt als leerkracht het verschil! Ieder mens lijkt twee innerlijke stemmen te hebben: Een Karel, die snel de problemen ziet en een Uil, die je kan helpen om meer relativerend naar situaties te kijken en kansen te zien. Een prachtig betoog dat mensen aanraakte.

De studiedag stond in teken van hardop dromen over vernieuwend onderwijs. Een verdiende dag voor onze medewerkers om met jezelf aan de slag te gaan, waar wordt jij gelukkig van? Kortom: ‘Een dag om te dromen, te zien, te leren en te doen!’ En dat is gelukt, blijkt uit de evaluatie.

Aan het einde mocht ik een lootje trekken. De winnaar krijgt een vrije dag doordat ik een dag zijn of haar werk ga doen. Goed voor die persoon om te genieten, goed voor mij om te ervaren wat iemand doet binnen onze organisatie. Want het onderwijs verandert continu en daar wil ik van op de hoogte blijven. Nooit gedacht dat ik medewerkers met zo’n lootje en zo’n studiedag zó gelukkig kon maken. Ik ben alle mensen die een aandeel in deze dag hebben gehad heel dankbaar. Het geluk wat deze dag van onze medewerkers afstraalde, maakt mij stil en diep van binnen intens gelukkig.

En dan kom je na zo’n topdag thuis en hoor je het nieuws. In Londen doet iemand precies het tegenovergestelde op een plek waar velen van ons ook gelopen hebben. Iemand zaait dood en verderf, paniek en angst. Verschrikkelijk als je de beelden ziet. Het raakt me diep.

Ongemerkt denk ik terug aan de woorden van Mirjam. Je kunt alleen geluk ervaren als je ook momenten kent waarop het geluk ontbreekt…

Gelukkig leven we in Oost-Nederland. We mogen in een veilige omgeving betekenisvol zijn in de levens van onze kinderen. Ik ben heel benieuwd naar de geluksmomentjes die ik het komende jaar van onze medewerkers mag horen en het effect daarvan op onze kinderen.

Geurt Morren
Voorzitter college van bestuur

15 februari 2017

"Hoe vaak hebben jullie een groep naar huis moeten sturen?"




Vanmorgen werd ik gebeld door BNR met betrekking tot het tekort aan invallers. Ik kreeg de vraag: 'Hoe vaak hebben jullie een groep naar huis moeten sturen?' Keurig antwoordde ik: '1 keer'. En met dat keurige antwoord deed ik onbewust alle leerkrachten van VCO en misschien wel alle leerkrachten in heel Nederland tekort. Dat is onbedoeld, maar niet goed.

En dan stopt het telefonisch interview. Je kunt het niet meer veranderen. Ligt niet aan BNR, mensen zijn uiterst vriendelijk en correct, maar aan mezelf. Ik had ad rem moeten reageren. Maar soms reageer je secundair beter dan primair. De vraag is niet hoe vaak klassen naar huis gestuurd worden, maar hoe vaak heeft een team het creatief opgelost dat er geen invaller was. Want kinderen naar huis sturen, dat doen we niet in het onderwijs. De meeste leerkrachten, IB-ers en directeuren zijn zo betrokken, dat zij hun vrije dag of ander werk aan de kant zetten om er voor de kinderen te zijn. Want wij gaan voor maximale ontwikkelkansen voor kinderen.

Na de uitzending belde ik meteen terug. Ik zou door mijn keurige antwoord BNR zo maar 'fake-nieuws' kunnen laten verspreiden. Ik kreeg meneer Middel aan de lijn. Samen spraken we even kort door over het verhaal van zojuist. Ik vond dat ik de mensen in het onderwijs geen recht had gedaan met mijn keurige antwoord. Als me gevraagd was hoe vaak er geen invaller beschikbaar was en de school het creatief heeft opgelost, zodat kinderen niet naar huis gestuurd hoefden te worden, had ik 65 keer geantwoord.

Hulde aan al die duo-collega's, directeuren en IB-ers die een klas opgevangen hebben, waardoor ander werk bleef liggen. Hulde aan collega's die de groep opvingen door allemaal een aantal extra kinderen in de groep te nemen. Hulde aan teams die samen de kinderen opvingen. Chapeau.

Misschien moet ik toch maar een cursus mediatraining volgen of mag ik net als iedereen leren?